Sažetak
Depresivni poremećaj (depresija) jedan je od najčešćih mentalnih poremećaja današnjice koji se očituje neraspoloženjem, gubitkom zanimanja i zadovoljstva, osjećajem krivice i manje vrijednosti, poremećajem sna i apetita, gubitkom energije i lošom koncentracijom. Cilj rada: Poremećaji prehrane jesu nutritivni i mentalni poremećaji koji uzrokuju razne negativne smetnje: opsjednutost tjelesnom težinom, promjene u prehrambenim navikama i ponašanja u ishrani. Poremećaji u ishrani se mogu razviti tokom vremena i dovesti do mnogih učinaka uključujući malnutriciju, osteoporozu, amenoreju, anksioznost i depresiju koju mogu uzrokovati anoreksija i bulimija. Anoreksija i bulimija bolesti su obilježene iskrivljenjem percepcije svoga tijela. Te bolesti uglavnom utječu na žene u dobi između 11 i 35 godina. Kao rezultat tih poremećaja kod pacijenticaa dolazi do namjernog, dugoročnog smanjenja unosa hrane. Bulimija uključuje ponavljajuće epizode prejedanja te naknadno sprječavanje dobitka na težini u obliku povraćanja i zloupotrebe laksativa. Metode: Tijekom bolesti dolazi do različitih simptoma, kao što su izolacija od najmilijih, depresivno raspoloženje, apatija, društveno otuđenje i problemi s koncentracijom i pamćenjem. I depresivni poremećaji i poremećaji u prehrani su multidimenzionalni i heterogeni poremećaji. Ovaj rad istražuje prirodu njihova odnosa pregledavanjem kliničkih deskriptivnih i bioloških studija koje se odnose na problem, i njime se želi prikazati uloga sestrinstva u prevenciji poremećaja prehrane kod depresivnog sindroma. Razne studije potvrđuju povezanost depresivnih simptoma i depresivnih poremećaja u poremećajima prehrane. Zaključak: Cilj rada jest dati osnovne smjernice u kompetencijama i ingerecijama sestrinstva kod blagovremenog uočavanja, adekvatnog tretmana i povoljnog ishoda liječenja poremećaja prehrane kod depresivnog sindroma. Rezultati istraživanja bit će temelj standardnih postupaka u pojedinim aspektima prevencije i tretmana poremećaja prehrane kod depresivnog sindroma.
