Sažetak
Ciljevi istraživanja: Procijeniti klinički značaj poremećaja ličnosti F60.3 kao markera nepovoljnog obrasca hospitalizacije kod bolesnika liječenih zbog ovisnosti o psihoaktivnim supstancijama, s naglaskom na rehospitalizaciju i prijevremeni prekid liječenja. Materijali i metode: Provedena je retrospektivna deskriptivno- analitička studija jednog centra na Odjeljenju za narkomaniju JU Zavod za bolesti ovisnosti Kantona Sarajevo. Analizirano je 125 hospitalizacija tijekom 2025. godine. Bolesnici su razvrstani u tri skupine: samo ovisnost, ovisnost uz F60.3 i ovisnost uz druge psihijatrijske dijagnoze. Analizirani su spol, dob, dijagnostička skupina, dominantna supstancija, terapijski modalitet, trajanje hospitalizacije, tip otpusta i obrazac hospitalizacije. Statistička obrada: Kategorijske varijable prikazane su apsolutnim brojevima i procentima, a trajanje hospitalizacije prosječnom vrijednošću i rasponom. Povezanost dijagnostičke skupine i obrasca hospitalizacije ispitana je hi-kvadratnim testom, uz Cramerov V. Rezultati: U uzorku su bila 104 muškarca (83,2 %) i 21 žena (16,8 %). F60.3 je evidentiran kod 73/125 hospitalizacija (58,4 %). Rehospitalizacije su zabilježene u 29 slučajeva (23,2 %), pri čemu je F60.3 bio prisutan kod 20/29 bolesnika (69,0 %). Pri otpustu zbog grubog kršenja pravila F60.3 bio je prisutan kod 5/7 bolesnika (71,4 %). Utvrđena je značajna povezanost između dijagnostičke skupine i obrasca hospitalizacije (χ² = 19,25; df = 4; p = 0,0007; Cramerov V = 0,28). Zaključak: F60.3 klinički je relevantan marker nepovoljnog hospitalnog tijeka, osobito u odnosu na rehospitalizaciju i prijevremeni prekid liječenja. Nalazi podržavaju rano prepoznavanje poremećaja ličnosti, strukturiranu dijagnostiku, integrativni timski tretman i posthospitalni kontinuitet skrbi. Ključne riječi: ovisnost; psihoaktivne supstancije; F60.3; poremećaj ličnosti; rehospitalizacija.
